Geschreven door Debbie SandersLuc Selleslagh en Jan Van Meirvenne.

België biedt dan wel niet de wildernis en bergen, maar er zijn toch tal van mooie wandelgebieden die ideaal zijn voor een weekendje of zelfs langere tocht dichtbij huis.

ALGEMENE INFO

Wandelpaden

Zoals je in onderstaand kaartje kan zien, is er een netwerk van langeafstandspaden, de zogenaamde Grote Routepaden of Grandes Randonnées (afgekort GR), die vaak ook aansluiten op routes in het buitenland.  Er bestaat ook een overzichtskaart op papier. Handig om het totale verloop van je gekozen route en aansluitende trajecten te zien maar door de grote schaal (1:250.000) niet bruikbaar om er je weg mee te vinden op het terrein.

GR-paden in België (bron: www.grsentiers.org)

Van quasi elke GR vind je topogidsen waarin kaartfragmenten, een routebeschrijving en veel praktische informatie is opgenomen.

Topogids GR577

De witrode bewegwijzering is gelijklopend als die in Frankrijk en Nederland en duidt zowel het juiste als foute pad aan. De ervaring leert dat de markering bijna uitstekend is, al kan een recente boskap er wel voor zorgen dat de witrode tekens even weg zijn. Vrijwilligers onderhouden de route. Meer info op deze site

De organisaties (vzw’s) die deze routes in België uitwerken en onderhouden zijn Grote Routepaden in Vlaanderen  (Nederlandstalig) en GR Sentiers in Wallonië. Op beide websites vind je meer informatie over alle routes incl. parcourswijzigingen tegenover de gepubliceerde topogidsen.

Er bestaan geen gedetailleerde stafkaarten met GR-paden in België. Enkel op toeristische wandelkaarten worden ze aangeduid maar dergelijke kaarten zijn gemaakt voor een toeristische wandelregio en zullen nooit de volledige route afdekken. Als je geen topogids meeneemt, zal je moeten vertrouwen op de bewegwijzering op het terrein en kan je gebruik maken van stafkaarten van het NGI (1:20.000) als back-up (zonder aanduiding van de GR-route).

Sommige routes zijn buiten het beheer van Grote Routepaden en GR Sentiers opgezet. Het zijn initiatieven van (toeristische) organisaties of individuen. Helaas worden ze niet allemaal even goed onderhouden en zijn de gidsen soms verouderd.

De bekendste zijn zondermeer de Transardennaise en de Transgaumaise. Andere routes zijn:

  • Vlaanderen: Langeafstandswandelingen in de Limburgse Kempen en Maasvallei: LAW Nationaal Park Hoge Kempen, LAW Maasvallei, LAW Kempen-Broek, LAW De Wijers.
  • Wallonië: Gaume Buissonnière, Escap’Ardenne/Eisléck Trail, Via Gulia, Hertog Limburgpad, GTA Eifel-Ardennen, Transfamenne, Der Weg des Gedenkens, La Lorraine Gaumaise.

Gekaderd in de heropleving van de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela werden de laatste jaren heel wat doorlopende Santiago-routes in België ontwikkeld. In tegenstelling tot GR-paden zoeken ze niet de meest avontuurlijke trajecten op maar eerder rustige, rechte paden, vaak ook verhard. In Vlaanderen zijn dat Via Monastica, Via Brugensis, Via Scaldea, Via Brabantica en Via Limburgica. In Wallonië: Via Mosana, Via Gallia Belgica (+ Chemin de Saint-Feuillien), Via Arduinna (in onwikkeling), Via Brabançonne en Via Thiérache. Markering met een geel schelpsymbool op blauwe achtergrond. Deze routes zijn minder geschikt voor wie een uitdagende trekroute zoekt. Meer info op www.compostelagenootschap.be.

Overnachting

Voor het vinden van hotels en pensions ga je best terecht bij de toeristische diensten. De grotere gemeenten hebben vaak een website waarop je logementen vindt. Voor wie het niet zo luxueus hoeft te zijn maar vooral budgetvriendelijk, raad ik aan om Gilbert’s List te raadplegen. In deze lijst vind je alle goedkope overnachtingsplaatsen in Wallonië en omstreken, nabij GR- en fietsroutes. Meer info op deze website.

Het is in België officieel verboden om wild te bivakkeren. In de praktijk gebeurt het maar houdt er rekening mee dat als je betrapt wordt, je je mag verwachten aan een aardige geldboete. Je materiaal kunnen ze in principe niet afnemen, enkel op het verzoek van de procureur. Hou je bivak discreet en met respect voor de natuur: kleine groep, bivakplaats onzichtbaar vanop een auto- of bosweg, geen vuur, stilte bewaren, bivakplaats netjes houden en niet vissen of jagen. Hou je aan de principes van ‘leave no trace’!

Wie de drukte van een camping wil vermijden, kan altijd bij een boer of iemand anders aanbellen met de vraag of je je tentje mag opzetten op zijn terrein. Je moet een beetje geluk hebben. Geef aan dat je met een meerdaagse tocht bezig bent, de volgende ochtend weer vroeg op stap gaat en alles proper zal achterlaten.

De meeste campings in Vlaanderen zijn residentieel en liggen bovendien erg verspreid. In Vlaanderen zijn er intussen meer en meer legale paalkampeerterreinen voor trekkers naar Nederlands model waar je gratis je tentje kan neerpoten voor maximaal 48u. Officieel is de benaming ‘bivakzone’. Ook in Wallonië is er een eerste initiatief in de regio van de Viroin. Meer info in dit bericht. Op de vernieuwde website van bivakzone.be vind je intussen heel wat interessante tochtvoorstellen waar je gebruikt maakt van de vele bivakzones die ons land intussen rijk is!

Wallonië is relatief goed uitgerust met campings, al liggen ze soms niet op dagafstand van elkaar, zeker in minder toeristische regio’s. Prijzen variëren van ongeveer 5 tot 10 euro per persoon. Sommige campings hebben een speciaal trekkersveldje en aangepaste (goedkopere) forfaitprijzen voor trekkers. Op andere campings ben je eerder wat een buitenstaander tussen de vele stacaravans. Tracht op zo’n camping een prijs te bedisselen als ‘trekker’ want je hebt immers geen auto mee. De meeste zijn open tussen Pasen en Allerheiligen maar soms is die periode korter of is de camping het hele jaar open.

Kamperen op een trekkersveldje van een camping in Nadrin (foto: Debbie Sanders).

Periode

Door zijn gematigde klimaat, kan je het hele jaar door op stap in België. Elk seizoen heeft zijn eigenheid. Op de Ardense hoogtes is het altijd een stuk frisser dan in Vlaanderen, behalve in het uiterste zuiden, waar de lager gelegen kalkgronden van de Gaume soms voor de warmste temperaturen van België zorgen. Hou het weerbericht in de gaten via www.kmi.be.

Van december tot maart kan er sneeuw vallen, al blijft die meestal niet lang liggen. Op de hoogste Ardennentoppen is de kans wat groter dat de winterpret een tijdje aanhoudt (lees: 1-2 weken als het koud blijft). Je hebt geen extra uitrusting nodig. Waterdichte schoenen en gamaschen (of getten) zijn dan wel aan te raden. Als er uitzonderlijk veel sneeuw ligt, kan je eventueel met sneeuwschoenen wandelen. Een tocht door de Hoge Venen vraagt extra aandacht: je moet in de winter voorbereid zijn op mogelijke aanwezigheid van mist, guur weer en lage gevoelstemperaturen (die aanzienlijk kunnen afwijken van de officiële).

In de Hoge Venen wordt ook gelanglauft als er sneeuw ligt. Iets om mee rekening te houden, zeker aan het begin van het winterseizoen (foto: Debbie Sanders).

Openbaar vervoer

Je kunt heel wat bestemmingen met het openbaar vervoer bereiken. De belangrijkste toegangspoorten per gebied staan beschreven bij de wandelgebieden. Met de auto kan je uiteraard overal naartoe. Parkeren is in de kleine dorpjes soms wat moeilijker, tracht een plekje te vinden waar je uit de weg staat.

Wie met de trein wil reizen, raad ik aan om via internet te achterhalen wat de goedkoopste reisformule is. Met een rail pass heb je 10 ritten die je het ganse jaar kan gebruiken, wie jonger is dan 26 jaar gebruikt een go pass. Wie heel weinig reist, kiest beter voor een weekendbiljet. In de kerstvakantie kan je voor een weekendtocht gebruik maken van het nog goedkopere shoppingbiljet. Al deze formules zijn een stuk goedkoper dan een gewoon biljet! Meer informatie op www.nmbs.be.

Soms kan je niet overal met de trein geraken, en dan neem je de bus. In Vlaanderen is dat de Lijn, in Wallonië de TEC. Op beide sites vind je een routeplanner die zowel trein, bus, tram, metro afdekt.

Bevoorrading

Mogelijkheden tot herbevoorrading hangen wat af van het aantal inwoners en het toerisme. Vlaanderen is een stuk dichter bevolkt en dus zijn er meer bevoorradingsmogelijkheden. In Wallonië is dat al heel wat minder omdat de dorpen niet zo groot zijn en verder uit elkaar liggen. Cafés en restaurants zijn er vaak wel nog. In toeristische regio’s zijn er meer voorzieningen vb. in de vallei van de Semois. Ook de openingsuren variëren, zeker in het weekend.

In topogidsen van GR-routes staat vermeld waar je kunt bevoorraden maar opgelet, soms is die informatie verouderd! Het beste wat je kunt doen is contact opnemen met toeristische diensten van gemeenten of zelf naar de winkel bellen om de openingsuren te weten.

Aanschuiven bij een bakkerij op zondagmorgen in Nadrin (foto: Debbie Sanders).

Jacht

Elke wandelaar die in het najaar wil gaan stappen, houdt er best rekening mee dat bossen kunnen afgesloten worden voor de jacht. Vooral aan de andere zijde van de taalgrens, in Wallonië, gebeurt dit vaak. Soms voor één dag, soms voor meerdere dagen. Wandelroutes worden helaas niet gespaard, zelfs niet in de weekends of vakantieperiodes. Gelukkig zijn er wel data bekend vooraf, zodat je je plannen kan aanpassen. Meer info over soorten jacht en hoe je je kan inlichten, vind je in dit bericht.

WANDELGEBIEDEN IN VLAANDEREN

Vlaanderen is erg dik bevolkt waardoor onverharde paden sterk onder druk staan. Soms loop je dan ook voor langere tijd over beton of asfalt, wellicht op wegen met weinig verkeer. Meerdaagse tochten worden in Vlaanderen dan ook weinig ondernomen.

Hier bespreken we enkele regio’s die er voor ons landschappelijk bovenuit steken en voor een weekendtocht de moeite lonen. Dit betekent niet dat het elders niet mooi wandelen kan zijn maar de mooie stukken liggen soms te versnipperd.

Heuvelland (in het zuidwesten van West-Vlaanderen)

De regio van Ieper tot tegen de Franse grens is licht heuvelachtig. Vooral de omgeving van de Kemmelberg is een aanrader omwille van de uitzichten. Je vindt er ook nog tabaksplantages en zelfs enkele kleine wijngaarden. De GR128 loopt door het gebied. Een eigen Streek-GR Heuvelland  is momenteel in uitbouw. Er is ook een wandelknooppuntennetwerk en 2 nieuwe grensoverscheidende netwerken worden eind 2012/begin 2013 ontwikkeld: Hoppeland en IJzervallei.

Openbaar vervoer: Trein naar Ieper en van daaruit met de bus (www.delijn.be)

Reisverslagen:

Vlaamse Ardennen (in het zuiden van West- en Oost-Vlaanderen)

Niet voor niets is dit het strijdtoneel van de Ronde van Vlaanderen waar steile kuitenbijters ook de wandelaars even naar adem doen happen. Je kunt de ene helling aan de andere aan elkaar knopen terwijl je vanop de lange heuvelgordel uitkijkt over de vlakke vallei van de Schelde. Smalle paden lopen soms dwars door akkers en velden en door kleine natuurreservaten waar boshyacinten en –anemonen in het voorjaar bloeien. Verscheidene GR’s doorkruisen de Vlaamse Ardennen: GR 5A, GR 122, GR 129 en natuurlijk ook Streek-GR Vlaamse Ardennen zelf. Er is ook een wandelknooppuntennetwerk.

Openbaar vervoer: Trein naar Oudenaarde, Geraardsbergen, Ronse of eventueel Zottegem. Vandaaruit kan je al wandelend de Vlaamse Ardennen intrekken.

Boshyacinten in het Brakelbos – Foto van Luc Selleslagh (www.trekkings.be)

Nationaal Park Hoge Kempen (in het zuiden Limburg)

Het eerste en voorlopig enige nationale park in Vlaanderen. Het landschap is quasi vlak met enkele keiige zandheuvels langs de ‘steilrand’ in de buurt van Maasmechelen. Uitgestrekte gemengde bossen, voormalige zandontginningsplassen en heidegebieden. Er is een lusvormige langeafstandsroute van 72km aangelegd. Het Nationaal Park is gratis toegankelijk.

Meer informatie: http://www.nationaalpark.be/ > Trek er op uit > Te voet

Openbaar vervoer: Trein naar Genk waar je al wandelend of met de bus kan aansluiten op de langeafstandsroute.

Verslag:

Hoge Kempen – Foto van Luc Selleslagh (www.trekkings.be)

GrensPark Kempen~Broek

GrensPark Kempen~Broek bestaat uit een Nederlands – Belgische lappendeken van versnipperde natuurgebieden in de grensstreek tussen beide Limburgen. Er is hier de voorbije 20 jaren grensoverschrijdend hard gewerkt en geïnvesteerd om aantrekkelijke natuur in te richten of te herstellen: Vennen, moeras, duinen, inheems bos, waterplassen, heidevelden, meanderende beken…

De enige alomvattende wandelroute om zowat het hele GrensPark te ontdekken is de bewegwijzerde Lange AfstandsWandeling door Grenspark Kempen~Broek, kortweg LAW Kempen~Broek.

  • Debbie wandelde met haar moeder in november twee dagen in het grenspark Kempen-broek, een gevarieerd landschap met moerassen, stuifduinen, bossen, heide, beekvalleien en landbouwgebieden.
  • Reisverslag: GrensPark Kempen~Broek – Luc Selleslags.

Kalmthoutse Heide

Dit heidegebied ligt een stuk noordelijk, tussen Antwerpen en de Nederlandse grens. Het is een stuk kleinschaliger dan het Nationaal Park Hoge Kempen.

Trans-Vlaanderen

  • Els wandelde solo over de GR 122 van Hulst naar Doornik in zes mooie etappes.
  • Bart Caers stapt de GR128 af, alleen of samen met zijn dochters. Het is de moeite waard om wat langer rond te dwalen op zijn schitterende blog met aanstekelijke filmpjes.
  • Ooit al eens dwars door België willen trekken? De GR129 loodst je van Brugge naar Aarlen. Luc zorgde alweer voor een perfect uitgeschreven verslag.

Vlaams-Brabant

De wijde omgeving rond Sint-Joris-Weert en de westelijke aansluiting met het Zoniënwoud is zonder meer het mooiste stuk. Het gaat om heuvelachtig terrein met veel onverharde karrensporen en paden. De GR512 loopt van west naar oost door dit gebied. Streek-GR Groene Gordel maakt een grote lus door de Groene rand rond Brussel. De (Brusselse) Groene Wandeling dan weer volgt een lustraject door de parken, bossen en groene zones aan de buitenrand van het Brussels Gewest. Streek-GR’s Hageland en Dijleland exploreren intensief delen van oostelijk Vlaams-Brabant maar lopen vaak in het spoor van andere GR-paden.

Openbaar vervoer: Verschillende treinlijnen vertrekken in alle richtingen vanuit Brussel. Ook de Lijn zorgt voor een goed netwerk van bussen.

Verslagen:

Vlaams Brabant (foto: Debbie Sanders)

Voerstreek (het uiterste zuiden van Limburg)

Een stukje Vlaanderen dat afgezonderd ligt tussen Wallonië en het Nederlandse mergelland met glooiende heuvels, kleine dorpjes, rust en veel groen. Vooral het stuk rond Sint-Martens-Voeren en Teuven is een aanrader. De GR128 loopt van west naar oost door dit gebied. Er is ook een wandelknooppuntennetwerk.

Openbaar vervoer: Trein naar Maastricht en/of Visé + bus van De Lijn.

Reisverslagen:

Voerstreek (foto: Debbie Sanders)

Andere verslagen

Ook de streek-GR Hageland biedt een mooi wandelgebied.

WANDELGEBIEDEN IN WALLONIË

De wandelmogelijkheden zijn in Wallonië een stuk groter dan in Vlaanderen omdat er nog heel wat onverharde wegen zijn en veel meer open ruimte. Ook het veelal heuvelachtige terrein maakt het nog iets afwisselender. De voertaal is in Wallonië het Frans. In het uiterste zuidoosten spreekt met Duits, de Oostkantons hoorden vroeger tot het Duitse grondgebied maar na WOII horen ze definitief tot België toe. Iets wat ze trouwens niet zo erg vinden, aangezien ze hun eigen Duitstalige gemeenschap vormen mét regering en parlement.

Waals Brabant

Aansluitend op het zuidelijke Vlaams-Brabant, vind je een glooiend landschap met afwisselend weiden en bossen. Vooral de regio tussen Halle en Nijvel leent zich tot mooie tochten. De GR121, GR 579 en de GR126 lopen van noord naar zuid door dit gebied. De Tour du Brabant Wallon loopt in lus door alle gemeenten van Waals-Brabant.

Openbaar vervoer: Trein naar Halle, Braine-le-Comte, Braine-l’Alleud. Het belangrijkste spoorkruispunt in Waals-Brabant is Ottignies.

Reisverslagen:

Waals Brabant – Foto van Luc Selleslagh (www.trekkings.be)

Condroz & Calestienne en de Fagne & Famenne

De Condroz strekt zich net ten zuiden van de as Charleroi – Namen – Luik. Het is een heuvelachtige streek met weiden en bossen en waarin enkele rivieren zoals de Maas zich diep ingesneden hebben. De Calestienne is een lange smalle kalksteenband ten zuiden van de Naamse Condroz, een heel interessant wat betreft flora en geologie (grotten) omwille van zijn kalkrijke bodem. De Fondry des Chiens is één van de hoogtepunten hier. De Fagne-Famenne ligt tussen de Condroz en de Ardennen. Rochefort ligt aan de rand ervan.

De GR126 volgt de Maasvallei tussen Namen en Dinant. De GR125 maakt een lus ten zuiden van Samber en ten westen van de Maas. GR 575/576 loopt door zowel de Naamse als Luikse Condroz. GR 577 is een circulaire route met de Famenne-depressie als thema en loopt ondermeer langs Han-sur-Lesse, Beauraing en Marche-en-Famenne.

La Grande Traversée de la Forêt du Pays de Chimay is een tocht door de Fagne en de valleien van Viroin en Hermeton. Het te volgen traject loopt grotendeels in het spoor van GR’s 12 en 125 maar  onderweg kun je ook overnachten op een negental bivakzones.

Aan de hand van stafkaarten kan je ook een eigen route uitstippelen naar keuze.

Openbaar vervoer: De trein tussen Namen en Dinant stopt in diverse dorpen in de Maasvallei (Lustin, Godinne, Yvoir). In de vallei van de Ourthe vind je ook opnieuw een treinlijn. De dorpen in de hogere gedeelte van de Condroz zijn bereikbaar vanuit de stations van Andenne, Huy, Ciney of Leignon, eventueel in combinatie met bustransport.

Verslagen:

Condroz (foto: Debbie Sanders)

Fondry des Chiens in de Calestienne (foto: Debbie Sanders)

Vallei van de Semois

De Semois kronkelt zich met brede meanders in een diepe beboste vallei. Bouillon is het meest gekende plaatsje, met de burcht van kruisvaarder Godfried als één van de belangrijkste attracties. De GR16 loopt van de bron in Aarlen tot aan de monding van de rivier nabij Monthermé in Frankrijk. Het is de ideale leidraad om de Semois te leren kennen. Pas vanaf Florenville wordt de route echt interessant, dan wordt het terrein heel geaccidenteerd. De GR duikt geregeld in en uit de vallei zodat de hoogteverschillen serieus oplopen. Onderschat de tocht dus niet, na 20-25 kilometer op één dag zul je al behoorlijk verzadigd zijn. Sommige uitzichtpunten behoren tot de wildste en mooiste in heel België. De laddertjes ‘Les Echelles’ nabij Rochehaut zorgen voor wat extra avontuur.

Overnachtingsmogelijkheden zijn er in deze toeristische vallei in overvloed, zowel campings als hotels. Ten noorden van Membre-sur-Semois en over de Franse grens wordt de vallei een stuk verlatener en zijn de adresjes schaarser. Op sommige toeristische trekpleisters is het heel druk in het weekend maar op het grootste deel van de wandelroute blijft het rustig.

Openbaar vervoer: De Semois is niet zo eenvoudig te bereiken. Enkel Aarlen en Florenville (zuidelijke Semois) zijn per trein bereikbaar. In Frankrijk kan je de trein op in Bogny-sur-Meuse. Om in Bouillon te geraken, neem je de trein naar Paliseul daarna buslijn 67 of de trein naar Bertrix en daarna buslijn 40 of 8. Meer informatie op http://www.infotec.be.

Verslagen:

Wie houdt van het exploreren van oude spoorwegen en tunnels, zal dit verslag van Luc Selleslagh ongetwijfeld interessant vinden: http://www.trekkings.be/L163Avoorstelling.htm.

Vallei van de Semois: Les Echelles de Rochehaut (foto: Debbie Sanders).

Vallei van de Ourthe

De Ourthevallei is even bekend als de Semois. La Roche-en-Ardenne is het bekendste dorp, ook hier domineert een middeleeuwse burcht. Er is tevens een kruispunt van lange afstandspaden. De GR57 loopt vanaf Luik tot Diekirch (Groot-Hertogdom-Luxemburg). Vooral het stuk tussen La Roche en Houffalize is het interessantst en meest uitdagend. De steile klim naar Rocher du Hérou (met kettingen) waar je een grandioos uitzicht hebt over de vallei is zondermeer één van de hoogtepunten. Ook hier zijn er diverse overnachtingsmogelijkheden.

Escapardenne Eisleck Trail is een 100 km lange route die grensoverschrijdend aan Belgische zijde de Ourthevallei volgt van de Luxemburgse grens tot La Roche-en-Ardenne. Een route uitgezet door het Natuurpark Twee Ourthes (Parc Naturel Deux Ourthes). Deze organisatie heeft ook niet-bewegwijzerde langeafstandsroutes uitgetekend op verschillende wandelkaarten, deze zijn echter niet bewegwijzerd.

Openbaar vervoer: De noordelijke Ourthe is eenvoudig met de trein bereikbaar. Vanaf Melreux wordt het moeilijker. TEC-bussen vullen de hiaten op vanuit Hotton, La Roche, Houffalize en Gouvy. Pas in Gouvy is er opnieuw een treinstation. Om in La Roche te geraken neem je de trein naar Marloie en dan buslijn nr. 15 of de trein naar Melreux en dan buslijn nr. 13. Meer informatie op http://www.infotec.be.

Verslagen:

 

Vallei van de Ourthe: Rocher du Hérou (foto: Debbie Sanders).

Vallei van de Salm, Lienne en Amblève

Deze streek is relatief onbekend maar prachtig. Ook hier vind je veel hoogteverschillen en mooie uitzichten. Er zijn ook enkele interessante watervallende riviertjes om te volgen zoals de Ninglinspo en de Chefna. De GR571 is een ideale leidraad om de streek te ontdekken.

Openbaar vervoer: De vallei van de Amblève en Salm zijn goed ontsloten door het openbaar vervoer. Je kan met de trein reizen tot Aywaille, Coo, Trois Ponts, Vielsalm en Gouvy. De Liennevallei is enkel bereikbaar met de bus (lijn 42A of 65B vanuit Aywaille) maar deze rijdt wel niet op zondag. Meer informatie op http://www.infotec.be.

Verslagen:

Vallei van de Lienne en de Amblève (foto: Debbie Sanders).

Hoge Venen

Dit gebied is zonder meer uniek in Wallonië. Het doet heel natuurlijk aan en toch heeft de mens serieus wat impact op dit veenlandschap. De open gebieden worden gedomineerd door pijpenstrootje, zompige veenmossen en heide. Maar je vind er ook veel (aangeplant) naaldwoud. Het klimaat kan best ruw zijn en in de winter durven de temperatuur serieus dalen. De GR573 en GR56 lopen door dit gebied.

Als de langlaufpistes open zijn, kunnen sommige paden afgesloten zijn en is het ook enorm druk, ook op de toegangswegen. Best is om dan het gebied te vermijden. Als de rode vlag wappert, mag je bepaalde gebieden niet betreden, dat gebeurt vooral tijdens het voorjaar, bijvoorbeeld als droge oostelijke winden het risico op brand sterk vergroten maar ook tijdens de broedperiode van de korhoen. Meer info op http://www.hautesfagnes.be/.

Toch zijn de GR’s ook dan steeds toegankelijk, eventueel via een gemarkeerd variant traject. Wijk niet af van gebaande paden, voorzie je steeds van gedetailleerd kaartmateriaal (ter plaatse ook te koop in het bezoekerscentrum van Botrange) en vergewis je er onderweg steeds van dat je precies weet waar je loopt. Hou rekening met mogelijk sterk en snel verslechterend weer, bereken je nodige wandeltijd vooraf zeer ruim en neem een vol opgeladen GSM mee.

Door de grote brand op de Hoge Venen in 2011 zijn veel vlonderpaden ontoegankelijk geworden. Het herstel brengt veel kosten met zich mee en gebeurt dus maar mondjesmaat. Zo is pas in de zomer van 2013 het pad langs de Helle terug bruikbaar. Actuele info op de site van Amis de la Fagne.

Voor meer info rond wandelpaden bel je best naar één van volgende telefoonnummers:

  • Bureau DNF de Mont-Rigi : Tél. : 080 / 44 72 73
  • Centre-Nature de Botrange : Tél. : 080 / 44 03 00
  • Haus Ternell : Tél. : 087 / 55 23 13

Openbaar vervoer: Het gebied zelf is enkel met de bus bereikbaar. Van het station van Verviers kan je naar Malmédy reizen (buslijn 395) of naar Baraque Michel (buslijn 390). Ook vanuit het station van Eupen kan je naar Baraque Michel (buslijn 394). Meer informatie op http://www.infotec.be.

Verslagen:

Hoge Venen (foto: Debbie Sanders).

Oostkantons

Dit Duitstalig stukje België is weinig gekend onder wandelliefhebbers. In dit heuvellachtige gebied wordt er veel aan (extensieve) landbouw gedaan, al zijn er ook nog diverse loofbossen.

Openbaar vervoer: Het gebied is moeilijk bereikbaar met de trein. Op de rand liggen Vielsalm of Gouvy vanwaar je de Oostkantons kan binnenwandelen. Verder is de bus de enige manier om je te verplaatsen vb. buslijn 390 (Verviers – Rocherath), 395 (Verviers – Burg Reuland).

Verslagen:

Oostkantons: Vallei van de Our (foto: Debbie Sanders).

Gaume

Deze streek wordt wel eens de Belgische Provence genoemd. Zijn zandstenen huizen en mildere klimaat doen denken aan meer zuiderse streken. Het is een glooiende streek met veel landbouw.

Openbaar vervoer: Florenville en Virton zijn bereikbaar met de trein.

Verslagen:

Gaume (Kasper Geuns).

Transardennen

Er zijn ook GR’s die door meerdere wandelgebieden lopen zoals de Transardennaise, de GR14 of de GR15. Maar je kan uiteraard ook zelf een route uitstippelen op stafkaart.

Verslagen:

Twee scoutsleiders stippelden zelf een route uit op stafkaart dwars door de Ardennen:

Andere verslagen:
  • De GR579 van Brussel naar Luik.