Trekking met kinderen: ideeën

Home>Trekking met kinderen: ideeën

 

Hierna schotelen we enkele tochtvoorstellen voor op basis van eigen ervaringen. Uiteraard zijn er heel veel meer mogelijkheden. We hebben ze ingedeeld qua moeilijkheidsgraad. Zoals je kan zien, ligt bij het maken van tochten met kinderen de lat iets lager. Een bergtocht wordt al gauw een pak zwaarder met een kleuter op de rug of bij de hand. Hoe ouder de kinderen, hoe meer er mogelijk wordt als de conditie en tredzekerheid intussen al aanwezig is.

Merdodebossen from Caers Bart on Vimeo.

Enkele algemene links:

  • Nele Van Mieghem houdt haar tochten bij in een duidelijk overzicht, ook dat kan inspiratie bieden. Ze beoordeelde ook telkens de zwaarte van de tocht. Van diverse tochten is een verslag beschikbaar in de reisverslagendatabank van Wegwijzer (enkel toegankelijk voor leden, 25 euro per jaar). Het code van het verslag staat in het overzicht.
  • Yanick Bos trekt er regelmatig met zijn gezin op uit, in binnen- en buitenland en gaat ook bivakkeren met de kids. Interessante verslagen dichtbij en wat verder weg vind je op zijn mooie blog.
  • Bart gaat regelmatig wandelen en bivakkeren op een bivakzone met zijn dochters.

Zelf een mooie tocht met je kinderen gemaakt? Vul een reisfiche in en stuur het ons op.  We zetten het op deze pagina. Meer info op deze pagina.

EENVOUDIGE TOCHTEN

Uitgewerkte ideeën door de schrijvers van dit dossier:

Nationalpark Thy in Denemarken (5 dagen, 72 km)

Landschap: Licht glooiend, afwisselend landschap met bos, duingebied en strand. Meestal zand- en boswegen . Ook haalbaar voor kinderen die zelf stappen.

Bewegwijzering: Niet-gemarkeerde route, maar infoborden en goede stafkaartjes zijn in het gebied aanwezig (infobakjes aan de ingang van het park). Het is niet moeilijk om zelf je eigen route uit te stippelen op basis van die kaartjes. Enkele wandelingen worden beschreven in ANWB-reisgids ‘Denemarken Actief’.

Mogelijkheden voor bolderkar: Zeer goed te doen met alleterreinbolderkar.  Hier en daar paden die minder gebruikt zijn (omgevallen bomen, hoog gras, struikgewas), maar er zijn veel alternatieve paadjes. Dichtbij het strand moet je soms mul zand trotseren.

Overnachting: In tent of in blokhut op ‘teltpladser’ (bij particulieren), ‘skovpladser’ (natuurbivak) en campings. De blokhutten, waar je soms kampvuur mag maken, staan garant voor onvergetelijke avonden voor het hele gezin. Avontuurlijk, maar toch heel comfortabel en proper bovendien. Reserveren niet mogelijk. Gratis.

Bevoorrading: winkels in de dorpjes en soms onbemande groente- of fruitkramen onderweg, waar je geld in een bakje achterlaat. Niet op alle overnachtingsplaatsen is stromend water, dus neem voldoende water mee om te drinken, koken en wassen.

Leuk voor kinderen: de uitkijktoren van Tved Klitplantage, rollebollen op het strand van Klitmoller, de speeltuinen en de ‘hoppepudes’ op de campings (soort springkasteel of reusachtige trampoline), de ‘skovpladser’: houten blokhutjes die dienen als wildbivak, vuurtje stoken (op de meeste bivakplaatsen toegelaten)

Mogelijke etappe-indeling: Nele deed deze tocht met kinderen van 4 en 6 jaar waarbij per dag 8 à 10 km werd gestapt met tussen 0 en 50 hoogtemeters.

Kaart: Kleine, gedetailleerde gratis stafkaartjes ter plaatse in het park aan de parkings.

Info: http://udinaturen.naturstyrelsen.dk/udinaturen, http://www.danmarksnationalparker.dk/Thy/.

Verslag: Zie reisverslag (verkorte versie van verslag DEN48 in Wegwijzerdatabank)

De bivakplaatsen met vuurplaats zijn voor kinderen echt leuk (foto: Nele Van Mieghem).

De bivakplaatsen met vuurplaats zijn voor kinderen echt leuk (foto: Nele Van Mieghem).

 

MIDDELMATIG ZWARE TOCHTEN

Uitgewerkte ideeën door de schrijvers van dit dossier:

South Downs Way van Winchester naar Eastbourne (8 dagen, 160 km).

Kortere route: Vanaf treinstation Amberley naar Eastboure (5 dagen, 105 km).

Landschap: Mooie en rustige route, vooral aangenaam in het voorjaar. Op de Downs, een langgerekte heuvelrug, kijk je uit over het Engelse platteland, tot je uitkomt aan de klifkust: een climax over de Seven Sisters: 7 keer op en neer over de met gras begroeide krijtheuvels.

Bewegwijzering: De route is bewegwijzerd met het symbool van een eikel.

Mogelijkheden voor bolderkar: Zeer goed doenbaar met alleterreinbolderwagen, aangezien het grootste gedeelte een ‘public bridleway’ is (ruiterpad). Paarden nemen geen grote hindernissen zoals trappen of steile, rotsachtige hellingen. Enkel het laatste deel van de route (het Seven Sisters Country Park) is ‘public footpath’ en wordt gekenmerkt door specifieke hekken en overstapjes die uitsluitend te nemen zijn door voetgangers.

Overnachting: In bed en breakfast vlak bij de route, jeugdherbergen en hotelletjes. Wordt in de zomer druk belopen, dus best reserveren. Kamperen is niet evident. Er zijn enkele campings, maar te weinig om alle etappes aan elkaar te linken.  Wildkamperen is in principe niet toegelaten, en het is niet evident om water te vinden of een discreet plekje om je tent op te slaan.

Bevoorrading: ontbijt inbegrepen in de overnachtingen; picknick onderweg kopen (winkels in de dorpjes)

Leuk voor kinderen: hekken open en dicht doen, slapen in de bed & breakfasts en kleine cornflakesdoosjes als ontbijt krijgen, huisdieren verzorgen bij de mensen waar je overnacht, …

Kaart: South Downs Way XT40. National Trail, Harvey, 2006. ‘Tough polyethylene map’ (www.harveymaps.co.uk).

Topogids: National Trail Guide South Downs Way

Info: http://www.nationaltrail.co.uk/Southdowns/

Verslag: Zie reisverslagendatabank van Wegwijzer (GBR312)

Langs de South Downs Way in Zuid-England (foto: Nele Van Mieghem).

Langs de South Downs Way in Zuid-England (foto: Nele Van Mieghem).

 

ZWARE TOCHTEN

Ideeën van lezers:

Jan Van Brussel beklom met zijn kinderen van 4, 7 en 11 jaar via een tweedaagse tocht de Mulhacén in het zuiden van Spanje: fiche en foto’s. Een groots avontuur op kindermaat.

Bart Cartuyvels trok voor een eerste berghuttentocht met zijn drie dochters rond de Pic du Midi d’Ossau in de Franse Pyreneeën: fiche en foto’s. Het bleek een schot in de roos.

Uitgewerkte ideeën door de schrijvers van dit dossier:

Jura, Gorges du Doubs langs de GR5 van Mandeure naar Morteau (11 dagen, 109km)

Landschap: Avontuurlijke trekking voor wandelaars met ervaring en niet te veel schrik. Smalle paden, soms steile hellingen, veel bospaden (boomwortels, rotsblokken, …).  Veel variatie, hoewel je grotendeels de rivier de Doubs volgt, die eindigt in een canyon, de Gorges. Heerlijke wildkampeermogelijkheden.

Mogelijkheden voor de bolderkar: Een uitdaging… eigenlijk geen aanrader. Door de vele hindernissen schiet je niet echt op. Anderzijds is het een ware belevenis om met een Rambler op je hoofd blootsvoets een rivier over te steken.  Er zijn alternatieven, maar die betekenen vaak een omweg, of je moet over het plateau lopen, waardoor je de spectaculaire uitzichten in de canyon mist. Het is dus enkel aan te raden met kinderen die je zelf nog kan dragen, of die zelf al behoorlijk kunnen stappen.

Overnachting:  campings of wildbivaks (uitkijken dat je niet op privéterrein gaat staan). Enkele chambres d’hôtes en hotelletjes onderweg, maar het is niet evident om daarmee de etappes aan elkaar te schakelen.

Bevoorrading: goed plannen. In de GR-gids staan de mogelijkheden beschreven, maar enkele zijn  kleine kruideniers die met uitsterven bedreigd zijn. Als je daarvan afhangt, kan het spannend worden: kom je toevallig langs op de sluitingsdag of de middagsiësta, dan kan dat je planning serieus in de war gooien.

Leuk voor kinderen: Avontuurlijke paadjes en trapjes in het bos, een riviertje oversteken, door de Gorges klauteren, wildkamperen: zomaar de tent ergens neerzetten

Topogids: Topo-guide 511, Les Sentiers de Grande Randonnée en GR Pays/GR5, ‘Lacs et plateaux du Jura’, Gorges du Doubs. Nommay/Montbéliard/Pontarlier/Nyon. FFRP, 2004.

Verslag: Zie reisverslagendatabank van Wegwijzer (FRA723)

Met een bolderkar door de Jura was zwaar (foto: Nele Van Mieghem).

Met een bolderkar door de Jura was zwaar (foto: Nele Van Mieghem).

 

GR10 van de Atlantische Oceaan naar de Middellandse Zee (58 dagen, 950km)

Landschap: van heuvels tot hooggebergte

Mogelijkheden voor bolderkar: Geen

Overnachting: berghutten, gïtes (privé en communal), kleine hotelletjes en wildbivaks

Bevoorrading: bijna dagelijks. Alle details in GR10 (Ton Joosten) of de topo-guide.

Leuk voor kinderen: dieren, beekjes, meren, berghutten, speeltuinen, …

Mogelijke etappe-indeling:

In vier delen doorkruisten Nick en Fany de Pyreneeën van West naar Oost, in totaal tussen de 900 en 1000 kilometer wandelen. Hun dochter had op die tochten de leeftijd van respectievelijk 3 maanden, 1 jaar en drie maanden, 2 jaar en drie maanden en bij het laatste deel 2 jaar en zes maanden. De eerste drie tochten namen gemiddeld drie weken in beslag (inclusief de rustdagen), de laatste tocht slechts vijf dagen.

Het middelpunt van deze tocht is Bagnères de Luchon. We hadden in totaal 29 dagetappes nodig van Hendaye tot Bagnères de Luchon en nog eens 29 van daar tot de Middellandse Zee. De gemiddelde afstand die we op een dag aflegden was 16 kilometer, met 24 kilometer als de langste dag §(in de herfst, toen hitte en hitte-onweer geen risico vormden) Een hoogteverschil van 1300m omhoog op één dag was het maximum.

Ariège werd vermeden vanwege zijn desolaatheid. Dat stuk werd aan de Spaanse kant gestapt.

Twee filmpjes: Op https://vimeo.com/user2377561

Boek: Nick Meynen, Wandelen met Flora: boek over hiking met baby tot 3-jarige

In de Pyreneeën (foto: Nick Meynen).

In de Pyreneeën (foto: Nick Meynen).