De "Balcon" van de GR54
De grote klassieker. Met als hoogtepunt een bivak bij één van de meertjes van Plateau d'Emparis met het 5 sterren Instagram uitzicht op de Meije en de Rateau in het massif des Ecrins, aan de overkant van de diepe canyon die de Romanche hier heeft uitgesleten. Dit stukje is populair en vooral overdag een stuk drukker.
- Kan als doorsteek tussen Bourg d'Oisans en La Grave.
2.5 à 3 dagen, 2800 m+, 45 km.
Zie tracé van de oer-GR54 + lus over plateau d'Emparis.
- Kan als luswandeling. Deze luswandeling is zeer geschikt als eerste huttentocht met kleinere kinderen. Echte bergpaden afgewisseld met mooie meertjes en zeer sympathieke berghutjes.
0.5 + 1 + 0.5 stapdagen voor volwassen of 4 korte stapdagen voor gezinnen met kinderen. 26 km, 1600 m+. Zie Tour d'Emparis en trois jours.
Het opvallende silhouet van de drie pieken van Les Aiguilles d'Arves, boven Albiez-Montrond.
De Tour des Aiguilles d'Arves
Deze huttentocht is vrij recent ontwikkeld door lokale bergwandelgidsen.
Facts
Type : Lustocht met 2 alpiene cols, bedoeld voor ervaren en tredzekere bergwandelaars.
Start- en eindpunt : Valloire. La Grave is ook mogelijk.
Lengte : 97 km en 6100 m+, 7 à 8 stapdagen.
Richting : beide richtingen zijn mogelijk. Tegen de klok in lijkt het meest logische.
Moeilijkheid : Staptechniek Niveau 3 à 4 op 4. Fysiek Niveau 3 à 4 op 4. Indien met bivakkeren : Niveau 2 op 4 mits inkopen onderweg.
Periode : begin juli - half september. Vroeger zijn er nog resten steile sneeuw. Later is enkel mogelijk als bivaktocht ; de berghutten sluiten en hebben geen winterlokaal.
Officiële website : www.tourdesaiguillesdarves.fr
Geschiedenis : dit artikel
Tochtverloop
Bij een start in Valloire (of eventueel in Albanne of Karelis als je het stuk door het skigebied wil inkorten) bouwt de tocht rustig op. De eerste twee dagen zijn dan in het bos of net boven de boomgrens, ideaal om te wennen aan de hoogte. De paden zijn hier goed aangelegd en duidelijk. Je overnacht er in gîtes d'étape of B&B in de dorpjes. De etappes zijn er beperkt tot 5 à 6 stapuren.
Na Albiez-Montrond verdwijnen de dagjesmensen uit beeld en kom je in het gebied de herders en de bergboeren. De eerste etappe in dat stuk, tot Les Perrons, loopt door gezapige grashellingen. Vanaf dan wordt het lastiger. Tussen 2 hutten is het 7 à 8 uur stappen en 1000 à 1200 m stijgen en dalen. De etappes over Col de Martignare (2878) en twee dagen later over de Col de Goléon (2873) vragen een zeer goede staptechniek in dit terrein waar alles wat schuift en rolt ; ze zijn af te raden bij regen of mist. Je overnacht in dit stuk in "echte" berghutten waar een deel van de gasten alleen langskomt om de dag erna een 3000-er te beklimmen. De laatste etappe dicht bij de grote weg in Valloire wordt soms geschrapt of ingekort.
De officiële website geeft ook enkele varianten die eenvoudiger zijn, of die juist het eenvoudige stuk overslaan en vervangen door de technisch nog zwaardere Col de l'Épaisseur (T4), dicht bij de Aiguilles.
Markering
Deze route heeft geen specifieke markering. In 2023 is een markering met steenmannetjes en gele plaatjes / gele verfstrepen aangebracht op de avontuurlijke paden.
Die"avontuurlijke paden" zijn niet aangeduid op de IGN-kaart. Ze bestaan wel degelijk, zie luchtfoto of OSM-kaart. Het is aangeraden om een GPS of nagivatie-app te gebruiken in combinatie met de kaart. Het gaat deels om discrete paadjes die lang geleden gebruikt werden als smokkelpad (de grens met Savoie dat tot 1860 bij Italië hoorde was ooit een internationale grens) of om eens langs te gaan bij de buren (de pasweg op de Col du Galibier is van 1890). Deze paadjes ("sentes") raakten in de voorbije decenia helemaal in ongebruik en zijn nu terug bruikbaar gemaakt voor dit circuit.
Bevoorrading
In zomermaanden kleine supermarktjes in Karelis, Albiez, La Grave (even afdalen of liften) en Valloire.
De meeste hutten bieden een lunchpakket aan naast de gebruikelijke half-pension formule.
Water moet goed gepland worden. Op sommige etappes vallen in de zomer de beken droog. Op enkele etappes moet je water voor de hele dag meenemen. De betrouwbare drinkwaterpunten staan op de website.
Kaarten en gidsen
De website geeft een behoorlijke routebeschrijving. Ze geeft ook een kaart uit. Deze is de gewone IGN-kaart op 1:25000, maar met een andere opdruk.
De Tour des Grandes Rousses
Dit is geen officiële Tour met eigen website, kaart, bewegwijzering enzovoort. Het is een uitnodiging om zelf aan de slag te gaan.
Ofwel met berghutten : 4 zware stapdagen van 7 à 9 uur en ongeveer 1500 m stijgen en dalen.
Ofwel met de tent op een 6-tal dagen.
Waarom is er geen "officiële" Tour des Grandes Rousses ? Twee redenen :
- De realiteit van alle "rondes van XYZ" is dat ze gedragen worden door de berghutten. Dit is hier niet mogelijk. Het is niet eenvoudig om deze ronde te doen zonder de tent. Geen trekkers die geld uitgeven in berghutten = geen drive om folders, websites, markering aan te leggen = geen officiële ronde.
- tot pakweg 2020 was er een missing link. Door het terugtrekken van de Glacier de Saint-Sorlin is die verdwenen en kan je over een vlak stuk rots en puin dwarsen. Enfin toch min of meer : je moet er een ijskoude stroom smeltwater doorwaden ; dat kan relatief vlot op dat brede vlakke stuk.
De logische startplek is l'Alpe d'Huez, dat je zo snel mogelijk verlaat met de kabelbaan. De eerste etappe volgt dan het erg populaire circuit des Lacs richting Col de Couard. Bij Cabane de Cochette (herdershut) schakel je over op de informele herderspaadjes om één van die typische ravijnen van dit gebied te omgaan via de oever van het stuwmeer. Het stuk over de Montfroid is erg wild en mooi, het is een soort mini-Hardangervidda, een min of meer vlak plateau dat lang geleden is ontstaan bij het terugtrekken van de gletscher.
In de Refuge de l'Étandard kan je informeren naar de condities. En kiezen voor het tracé van de Hexatrek over Cime de la Valette, of vrij diep afdalen naar Deux Ponts en terug stijgen om zo op Col de la Vallette uit te komen, of padloos via de flank van de Rochers du Génépi.
Eindigen met een pad over een lange kam en genieten van de 5-sterren uitzichten op de Ecrins. Keuze tussen de kortste weg over de onwaarschijnlijke kam van Échine de Praouat en via de klassieke GR54-route terug naar Alpe d'Huez. Ofwel de meer complexe en meer gevarieerde route over Tête du Vallon en na een laatste bivak of berghut op Plateau d'Emparis, eindigen in le Freney.
Meer info : de gardien van de Refuge de la Fare stelt voor om direct contact op te nemen over deze ronde. Je kan de route ook zelf bijeenpuzzelen met de IGN kaart en met topo's op bv. Altitude Rando.
Winter
Het centrale deel van dit gebied is geschikt voor een korte wintertrekking. In het voorjaar zijn er enkele hutten open. Voor wie vertrekt vanuit La Grave / Le Chazelet is het perfect mogelijk om routes uit te stippelen zonder langs of door hellingen > 30° te passeren.
Websites
Dagwandelingen vooral op gemarkeerde paden :
Een meer uitgebreide selectie met ook avontuurlijke en padloze dagtochten of tweedaagsen :
