Het Institut National de l’Information Géographique et Forestière (IGN) maakt de Franse stafkaarten op. Voor wandelaars zijn er de Cartes de randonnée TOP 25 et Série Bleue met schaal 1:25.000 (1cm op de kaart = 250m op het terrein). Ze zijn voor alle streken beschikbaar en sluiten naadloos op elkaar aan. Soms overlappen ze zelfs.

De ideale wandelkaarten behoren tot de Serie Bleue van het IGN (1:25.000).

 

De kaarten zijn uiterst gedetailleerd maar nog steeds leesbaar. GR- en GRP-routes zijn altijd aangeduid en soms ook lokale paden behalve voor minder bekende wandelstreken zoals de Franse Ardennen of het noorden van Lotharingen tegen de Belgische grens aan. In sommige streken zoals de Maritieme Alpen waar een knooppuntennetwerk is aangelegd, zijn de kaarten voorzien van de nummers van de wegwijzers in het terrein. Grenzen van nationale en regionale natuurparken zijn aangeduid met een dikke groene lijn. Binnen de grenzen moet je rekening houden met de regelgeving van het park.

Deel van een stafkaart uit de Serie Bleue

 

Privé-wegen zijn niet aangeduid. In het hooggebergte zijn die er zelden maar als je lager terrein op zoekt, kan het zijn dat je je route moet aanpassen. Als er verbodsborden uithangen, tracht dan een andere route uit te zoeken of betreed het terrein op eigen risico.

Er bestaan ook CD-roms met stafkaarten voor heel Frankrijk of voor aparte streken: Georando (http://www.georando.fr/). Je kunt er perfect mee routes uitstippelen, inzoomen en zelf printen. Let op, het systeem berekent ook hoogtemeters die vaak een stuk hoger liggen dat als je ze zelf zou bereken op basis van de kaarten. Dit leidt vaak tot een overschatting van het aantal wandeluren.

 

Voor de Franse Alpen (grens met Italië) en de Pyreneeën (grens met Spanje) zijn er grensoverschrijdende kaarten gemaakt, handig als je wil vermijden met te veel kaartmateriaal in je rugzak te zitten.

  • In geval van de Pyreneeën gaat het om de gele kaarten van Rando Editions (1:50.000), genummerd van 1 tot 25. De meeste paden zijn aangegeven maar niet allemaal. In de enkele regio zijn er toch belangrijke lacunes bijvoorbeeld in en rond de Ordesa-canyon in het Spaans gedeelte van de Centrale Pyreneeën. Daar heb je toch nog de  Spaanse Alpina-kaart nodig hebt van die streek. Het komt er op neer je goed te informeren via reisverslagen en hikingfora. Meestal voldoen de kaarten wel.
  • Wat de Franse Alpen betreft kan je beroep doen op de IGN-kaarten Alpes Sans Frontières (1:25.000), genummerd van 1 tot 17. Meer info op.

Tot slot bestaat er soms nog redelijk wat kaartmateriaal van andere (commerciële) uitgevers, de kwaliteit varieert en kan vaak niet tippen aan die van de IGN.

De kaarten kan je kopen of bestellen via gespecialiseerde reisboekhandels in Vlaanderen en Nederland of online via het IGN.