Situering

De Calanques zijn een kurkdroog kalksteenmassiefje van 5 x 20 km direct ten zuiden van Marseille. In de praktijk wordt ook de klifkust tussen La Ciotat en Cassis en de meer landinwaarts gelegen heuvels rond St-Cyr ook bij de Calanques gerekend. Dit spectaculaire stukje rotskust is ontstaan doordat de Middellandse zee in de voorbije miljoenen jaren vaak veel lager stond dan nu het geval is. De valleitjes die door erosie ontstonden zijn nu verborgen inhammen met kristalhelder zeewater. Deze inhammen worden "calanque" genoemd.

In de zomer en het weekend is het er zeer druk met dagjesmensen uit Marseille die er te voet, per kayak of met jachtjes terechtkomen. Voor de bergwandelaar zijn ze vooral een aantrekkelijke bestemming voor een midweek in de wintermaanden.

De Calanques en de onderzeese riffen vóór de kust zijn een nationaal park.

http://www.calanques-parcnational.fr/fr

Wandelen en overnachten in de Calanques

De klassieke traverse van Marseille naar La Ciotat vergt een 3-tal stapdagen. Het massief zelf is gevarieerd genoeg voor het dubbele. Vaak wordt een wandeltocht in de Calanques gecombineerd met enkele dagen in de Provencaalse heuvels van het Parc Naturel de Ste-Baume.

Bij droog zomerweer en mistral wordt de Calanques, net zoals veel andere natuurgebieden in de Provence, afgesloten wegens brandgevaar. Raadpleeg deze kaart of deze lijst.

Vanuit het TGV-station van Marseille is het met het lokaal openbaar vervoer 1 à 1.5 h naar de rand van het Parc. Ook in Cassis en Le Ciotat is er lokaal openbaar vervoer. Zie https://www.lepilote.com/.

Het is verboden om in de Calanques te bivakkeren in welke vorm dan ook. Niet in een tentje, niet in een geparkeerde auto, niet onder de blote hemel. Die strikte regel is er gekomen na de zoveelste te vermijden bosbrand. Ook roken, een maaltijd opwarmen met een gasbrandertje enz. zijn verboden.

calanques-2.jpg

Wie een meerdaagse trektocht wil maken is dus aangewezen op overnachting in B&B's of een kamertje op de Luminy campus. In Sormiou kan je soms ook terecht in de UCPA-gîte. Wie een all-in pakket koopt via een lokale reisorganisatie krijgt ook het aanbod om te overnachten op een jacht dat in één van de inhammen voor anker ligt : wie weet kan je dat ook zelf voor elkaar krijgen met de mogelijkheden die het internet biedt om de netwerken ? In Cassis is er een zeer gevarieerd aanbod. Voor de bergliefhebber is de jeugdherberg een aanrader.

calanques-3.jpg

De Auberge de Jeunesse ligt op een 2 km van Cassis en is net als een echte berghut niet aangesloten op het water- of elektriciteitsnet.

In het gebied zijn geen bronnen. Ook in de winter zal je snel 4 liter water per dag nodig hebben. Dit kan je aankopen in Sormiou, in de bar van de Calanque de Morgiou of in Cassis. Ook op sommige parkings zijn er (gratis) drinkwaterpunten. Die van de parking van Sormiou ligt in de praktijk het best, op ca. 30 min H/T landinwaarts stappen van de Col de Sourmiou, dit is het kruispunt van de GR met het asfaltwegje naar Sormiou. Een alternatief, meer landinwaarts, is de enclave van het Luminy-universiteitsterrein binnen het nationaal park. Deze bron is op het eerste zicht vrij compleet.

De wandelingen zijn vrij pittig : de paden zijn in termen van hoogteverschillen en terreinmoeilijklheid echte bergpaden. Waar er een rotsband moet doorkruist worden is de inrichting minimaal : geen trappen of ladders, eerder een kabel of ketting en een paar discrete treetjes. Ook de zonnebril en de zonnecrème zijn zoals in de bergen : door de reflectie van het water en van de witte kalkrotsen kies je best voor een zeer hoge beschermingsfactor.

Overzichten van mogelijke wandelingen (lussen of doorgaande tochten) vind je op :

Deze beide sites geven een algemene indruk van de moeilijkheid. In oudere topo's vind je de aanduiding met sterren : 1 ster * : wandelen (T1/T2), 2 sterren (**) is pittig bergwandelen (T3), 3 sterren (***) is voorbehouden voor wandelaars met kennis van alpiene touwtechnieken (T4 - T6) m.a.w. er zitten rappels, stukjes rotsklimmen enz. in.

De paden zijn in verschillende kleuren gemarkeerd en worden vaak ook zo aangeduid in routebeschrijvingen of op de IGN-kaart. De markering gebeurt door het Parc of door ONF. Op de gemarkeerde paden zijn er behalve hier en daar een klauterpas met kabel, geen specifieke technieken of materiaal nodig - het kan wel nuttig zijn bij kinderen of mensen die het liever 100% safe spelen. Onderschat dit niet, sommige van deze klauterpassen zouden elders ingedeeld zijn als via ferrata. 

calanques-4.jpg

Op de sentier N° 5 - Vert. Om de Calanque d'Escu te bereiken met zijn fameuze smokkelaarsgrot, moet je een paar klauterpassen met kabel overwinnen.

Andere outdoor sporten

Het gebied is ook goed gekend bij rotsklimmers (vnl. in het winterseizoen) en duikers. Veel dagjesmensen bereiken de strandjes in calanques per kajak.

Kan je geen keuze maken : probeer eens coasteering. Dit bestaat al langer in Engeland en Bretange. Je volgt er al wandelend, boulderend en zwemmend zo veel mogelijk de waterlijn en komt zo op plaatsen waar niemand anders komt. Een mengvorm van canyoning en deep-water soloing. Nodig : wetsuit, klimhelm, een oud paar klimschoentjes en specifiek in de calanques een zeewaterbestendige frontal als je een grot of kloof wil exploreren. Have fun.

Er is een hele discussie aan de gang over waar mountainbiken kan en waar niet. Op de asfaltwegen en op de brede pistes bedoeld voor brandweer en dergelijke : ja. Elders : ?

Ben je bekend met deze regio? Wil je graag je kennis toevoegen aan deze pagina? Geef ons een seintje op communicatie@hikingadvisor.be