TURKIJE

Home>TURKIJE

Geschreven door Luc Selleslagh met aanvullingen van Ivan Degryse en Kathy Van Crombruggen

Als wandelland is Turkije nog een relatief jonge bestemming. De 500 km lange Lycian Way was in het jaar 2000 een pionierroute, die als prototype diende voor een inmiddels tot duizenden kilometers uitgegroeid net van Culture Routes. De Britse Kate Clow is de drijvende kracht en heeft ook de diverse wandelgidsen geschreven.

Waarom de benaming ‘cultuurroutes’ voor trekkings die meestal een behoorlijk sportief en natuurrijk karakter hebben? Turkije ligt als een enorm scharniergebied tussen Azië, Europa en het Midden-Oosten. Over vele eeuwen zijn migrerende volkeren door Turkije getrokken en hebben er beschavingen ontwikkeld. Er zijn zoveel culturele restanten van die beschavingen overgebleven dat velen ervan zelfs nog niet grondig zijn geëxploreerd, laat staan gerestaureerd. De Turkse langeafstandspaden volgen, brengt je – vaak over historisch oude paden – meer dan eens  op zulke  afgelegen plaatsen die tot vandaag haast onaangeroerd zijn ondanks de sterke toeristische ontwikkeling van Turkije als vakantiebestemming de laatste 30 jaren. Maar ook als oude culturen je minder interesseren is Turkije  razend interessant om een trekking te ondernemen, al was het maar voor de warme gastvrijheid van de mensen, weg van het massatoerisme.

Cultuur is nooit veraf tijdens een trektocht in Turkije.

Cultuur is nooit veraf tijdens een trektocht in Turkije (Ivan Degryse).

 

ALGEMENE INFO

Kaarten

Een echt probleem voor wie zelfstandig een trekkingroute wil uittekenen, is het ontbreken van goed topografische kaartmateriaal. De vrijgave van gedetailleerde terreinkaarten  op een schaal onder 1/200.000 ligt moeilijk in Turkije gezien de militaire gevoeligheid. Oude kaarten van Russische oorsprong die je mogelijk vindt, zijn het meest gedetailleerd maar wel verouderd. Voor de Lycian Way en St Paul Trial bestaan redelijk goede kaarten, je vindt ze bij de wandelgids.

GPS

Wie een GPS meeneemt, wat voor de meeste routes noodzakelijk is, vindt waypoints in de wandelgids. Voor de gebruikers van Garmin-toestellen kan je thans heel goede kaarten ‘gratis en legaal’ downloaden via Open Street Maps

Overnachting

Op sommige routes zijn dankzij de ontwikkeling van wandelroutes pensions of eenvoudige onderdakmogelijkheden. Deze kleinschalige projecten dragen bij tot het tegengaan van ontvluchting van het platteland ten voordele van de steden. Maak er gebruik van. Vrij kamperen is in principe geen probleem en soms noodzakelijk. Er bestaat niet echt een strikte reglementering rond. Vermijd wel wildkamperen in militair gevoelige zones.

Leer een honderdtal woorden Turks. Dat maakt een heel verschil in de communicatie met de mensen onderweg. In afgelegen gebieden kom je mogelijk herders tegen, maak een praatje met hen. Indien je in problemen komt onderweg zijn ze de enige personen die eventueel direct hulp kunnen bieden. Neem enkele geprinte foto’s mee van je familie, huis enz. Ze zijn een uitstekend  en erg onderhoudend communicatiemiddel met je gastfamilie.  Verder gelden klassieke aanbevelingen voor omgang met moslims: doe je schoenen uit als je een moskee of woonkamer betreedt, breng voedsel naar je mond met je rechterhand enz.

Periode

Met uitzondering voor de hogere berggebieden en het Kaçkargebergte bij de Zwarte Zee is de beste trekkingperiode rond april, als het volop lente is in Turkije, daglicht de dagen rekt en de temperaturen gematigd zijn. April is ook een overgangsmaand van winter naar zomer en dat kan nogal eens gepaard gaan met onweer, met name waar het vochtig Middellandse Zeeklimaat botst met het landklimaat van het hoogplateau. Wandelen tussen juni en september op lagere hoogte in Turkije is enkel te overwegen voor wie zeer goed hitte kan verdragen. Oktober brengt weer matige temperaturen maar de dagen zijn kort en het landschap is na een hete zomer stoffig bruin gekleurd.

Water

Check voor elke etappe waar je waterpunten vindt buiten de dorpen of steden indien ze ver uit elkaar liggen. Deze zijn ook vermeld in de officiële wandelgidsen wat de Lycian Way en St Paul Trail betreft. Opgelet met water uit waterputten. De kwaliteit varieert van slecht tot goed, gebruik eventueel een purificatiemiddel indien je gevoelig bent voor onzuiver water (vb. Micropur Forte). In kleine dorpen vind je vaak water bij de moskee of je vraagt het gewoon aan de inwoners.

Materiaal

Veel van de Turkse paden lopen over sterk rotsachtig terrein, gebruik daarom een stevige wandelschoen met goed profiel. Let wat op je kledij als je in niet-toeristische en afgelegen dorpen van het Turkse binnenland komt. Als excuus voor je korte broek en korte mouwen zou je kunnen zeggen dat je ‘sportman’ bent  maar het is toch beter om eventueel tijdelijk een lange broek over je korte broek te trekken en je armen te bedekken. Dit geldt zowel voor vrouwen als voor mannen. Hoe meer bloot vlees, hoe minder respectabel. Let hier ook zeker op als je onderweg wordt uitgenodigd in een familie. Indien je overnacht bij een familie dan is het mogelijk dat je met andere mannen of vrouwen in dezelfde kamer slaapt. Het is dan niet de gewoonte om naakt of zelfs half naakt te slapen ’s nachts.

WANDELGEBIEDEN

Hieronder beschrijven we de belangrijkste wandelroutes en -gebieden in Turkije met enkele links naar reisverslagen. Bekijk ook zeker dit overzicht, gemaakt door buitensportmagazine Op Pad.

Lycian Way (510 km)

De eerste en populairste wandelroute van Turkije. Relatief relax en afwisselend wandelen van Fethiye naar Antalya. Gateway is de luchthaven van Dalaman of Antalya. Afwisseling van kustlijn,  ruïnes van oude beschavingen en middengebergte (1000 tot 1700 meter hoogte) iets meer inland. Vrij makkelijk accommodatie te vinden onderweg en je komt door enkele toeristische plaatsjes  zoals Kas, Kalkan en Cirali. Tot begin mei kunnen er nog sneeuwvelden liggen op de optionele klimroute naar de berg Olympus (2540 meter), de hoofdroute is sneeuwvrij in de lente. Rond Fethiye is ook een heel net aan alternatieve paden ontwikkeld indien je langer in de regio wil blijven.

Er bestaat een officiële (engelstalige) gids over de Lycian Way met aparte wandelkaart inbegrepen. Enkele links op het internet:

Reisverslagen:

Langs de Lycian Way (Ivan Degryse)

Langs de Lycian Way (Ivan Degryse).

 

Saint Paul Trail (600 km)

Deze route trekt vanaf de Middellandse Zeekust het Turkse binnenland in. Gateway is de luchthaven van Antalya. Je hebt de keuze om te vertrekken vanuit de historische sites van Perge of Aspendos. De route eindigt in Yalvaç, gelegen op het Anatolische plateau waar het redelijk vlak wandelen is in vergelijking met de meer zuidelijke delen van de route.

Reken op 4 à 6 weken om de hele route af te leggen. Goede plaatsen om de tocht te onderbreken onderweg zijn Sütçüler en Eğirdir. Onderweg valt er heel wat te ontdekken: Veel archeologische sites uit de bloeiperiode van  Romeinse en Griekse culturen, een authentiek bewaarde Romeinse weg, eeuwenoude ezelpaden, canyons met snelle rivieren, merkwaardige rotsformaties en vooral veel Turkse gastvrijheid.

De St Paul Trail vraagt een meer uitgekiende planning dan de Lycian Way aangezien je door minder toeristische gebied trekt met minder faciliteiten. De inspanningen worden zeker beloond met de  ontdekking van een authentieker Turkije eens je weg bent uit het Middellandse Zeegebied. Ondanks de mogelijke taalbarrière is gastvrijheid geen ijdel woord in de afgelegen dorpen.

De route is volledig bewegwijzerd maar een GPS kan handig zijn, met name om soms wat verborgen waterpunten niet te missen. De route is beschreven in een officiële gids. Daarnaast nog enkele nuttige sites op het internet:

Reisverslagen:

Langs de St Pauls Trail (Ivan Degryse)

Langs de St Pauls Trail (Ivan Degryse).

 

Carian Trail (800 km)

Een net van lange en gemarkeerde paden dat de eilanden, schiereilanden en het hinterland van Zuidwest-Turkije exploreert. Gateway is Bodrum, dat midden in het gebied lag dat lang geleden door de Kariërs werd bewoond. Je kan alternatief ook via de luchthaven van Dalaman reizen. De route is ook beschreven in een gids. Meer info op http://www.cariantrail.com/.

Kaçkargebergte

In het Kaçkargebergte zijn geen doorlopende routes bewegwijzerd maar er bestaat wel een goede (engelstalige) gids over, ‘Kaçkar Mountains’ van de Turkse trekkingspecialiste Kate Clow. De gids is tevens voorzien van een vrij accurate overzichtskaart van de trekkingpaden. GPS met vooraf ingevoerde waypoints is sterk aangeraden als back-up en voor locatie in noodgeval.

Gateway is de luchthaven van Trabzon, aan de Zwarte Zee. Geen garantie hier op mooi weer zoals aan de Middellandse Zee. Er valt het hele jaar door meer regen in het Zwarte Zeegebied dan in België. In de  hogere delen van Kaçkar Nationaal Park is het echt alpien wandelen boven 2000 meter met sneeuwvelden op de cols mogelijk tot in juni. Op lagere hoogte kan je in principe sneeuwvrij wandelen vanaf mei. De alpiene weiden van de bergslopen kleuren in mei – juni – juli fantastisch door een massa wilde bloemen, dat is dan ook de beste trekkingperiode.

Hardnekkige opstijgende mist vanaf de kust kan oriëntatie in de bergen vanaf de middag sterk bemoeilijken, ook ’s zomers.  Het zuidwesten van de regio (omgeving Yusufuli) is veel droger met aanzienlijk minder regenval dan in het noordwestelijk deel. Het is mogelijk om een gids of muilezel te huren in de dorpen.

Reisverslag: Kaçkar (zomer) – Koen Verbruggen

Cappadocië / Taurusgebergte

De merkwaardigste landschappen van Turkije zijn te vinden in Cappadocië, waar wind en water de kleurrijke rotsen  van vulkaan-  zand- en tufsteen en karst vaak wel erg bizarre vormen hebben gegeven. Meest bekend zijn ‘de feeënschoorstenen’, fallusvormig afgesleten rotsen. Eeuwenlange bewoning in uitgehouwen grotten maakten het uitgesleten landschap nog grilliger in die mate dat delen door UNESCO werden geklasseerd als werelderfgoed.

Cappadocië is gelegen in het centrale deel van Anatolië bij het Taurusgebergte. Het gebied is toeristisch zeer sterk ontwikkeld, met name rond Göreme, Urgup en Ihlara maar  het is ook mogelijk om meer geïsoleerde gebieden op te zoeken.  Veel trekkingagentschappen bieden tours aan in Cappadocië, al of niet met gidsen en muilezels.

Cappadocië (Nicolas Chateau).

Reisverslagen:

Aansluitend op Cappadocië kan je ook het meer alpiene Taurusgebergte verkennen. Dit gebergte is te bereiken met het openbaar vervoer vanuit het stadje Nigde, waar gespecialiseerde trekkingorganisaties meerdaagse tochten in het natuurpark aanbieden.

In de nog vrij onbekende en ongerepte Ala bergen (Aladaglar in het Turks) kan je de hoogste toppen van deze Taurusketen terugvinden zoals bijvoorbeeld de berg Demirkazik (3756m). De bergketen werd pas in de jaren ’60 ontdekt door de Britse Royal Air Force met behulp van lokale gids Mehmet Dönmez. In 1995 werd dit gebied tot ‘nationaal park’ verklaard. Je kan er kamperen op de vaste plaatsen die de lokale trekkingorganisaties er toegewezen kregen op diverse hoogten. De hoogste kampplaats bevindt zich op het plateau van de zeven meren (3100m). Tijdens de zomer kan je op verschillende plateau’s tijdens je wandeltochten semi-nomadenfamilies tegenkomen die er een authentieke levensstijl op nahouden. Het natuurpark is ook een trekpleister voor ornithologen.

 

Berg Ararat (Ağri Daği)

De hoogste berg van Turkije (5137 meter) , dit is de legendarische heilige berg uit het verhaal van de Ark van Noë in de Bijbel. Gezien de ligging in militair gevoelig gebied (bij de grenzen van Armenië en Iran) heb je een permit nodig, op tijd aan te vragen via de Turkse ambassade.

Gateway naar de Ararat is het Koerdische stadje Doğubeyazıt, vanwaaruit je met (verplichte) begeleiding naar de top kan. De klim is ’s zomers technisch niet moeilijk en haalbaar voor iedereen met een goede conditie, het juiste materiaal (o.a. pikkel, stijgijzers), kledij en met inachtneming van de nodige acclimatisatieregels, gezien de hoogte.

Reisverslag: Ararat (zomer) – Koen Verbruggen

Intercontinentale routes:

Via Egnatia

Vanuit Europa is Turkije verbonden via Albanië, Griekenland, Macedonië en Bulgarije. Gebaseerd op een oude Romeinse militaire weg en handelsroute. Wandelweg in opbouw. Meer info op http://www.viaegnatiafoundation.eu/.

Sultans Trail

Wenen – Istanboel. Project in uitbouw van de Turks-Nederlandse Sedat Cakir. Gebaseerd op de veroveringstochten van de Ottomaanse Sultan Süleyman Kanuni. Gids beschikbaar in het Nederlands. Meer info op http://www.sultanstrail.com/.

Abrahams Path

Een momenteel wat utopisch project dat vanuit de vermeende geboorteplaats van de christelijke stamvader Abraham (Sanli Urfa in Turks Koerdistan) via Syrië en Jordanië naar Israël loopt met een vage planning om de route via Irak ook te verbinden met Saoedi-Arabië. Momenteel vooral een droomproject, waarvan enkel het Turkse deel wat is uitgewerkt. Meer info op: